در عالم واقع ثبات هر نظام سیاسی برآمیزه
ایی از رضایت و اجبار متکی است. رابطه ی رضایت و اجبار معکوس است. اگر شالوده ی یک
نظام بر رضایت عامه ی مردم باشد و به اصطلاح فرمانبران حق فرمان دادن حاکمان را بپذیرند
و آنرا مشروع بدانند حکومت در استفاده از زور صرفه جویی خواهد کرد. اگر جمعیت بیشتری در یک کشور حاکمیت را فاقد مشروعیت بدانند ممکن است
تنها عمود خیمه ی حاکمیت استفاده از زور و اجبار باشد. در چنین شرایطی رژیمی که بر
زور متکی است خود را بی ثبات می داند و به استفاده از اجبار خود را معتاد می بیند.
احتمال تداوم چنین نظامی وجود دارد ولی چنان لزران و آسیب پذیر می شود که حوادث و
رخدادهایی تصادفی و معمولی موجب سقوط آنرا فراهم می سازد. مثلاً در کشو رمصر چندین
راهپیمایی و تجمع و فعالیت فیس بوکی که در نظام های دیگر معمولی به نظر می رسد
پایه های سست و لرزان نظام که از آن مشروعیت زدایی شده بود فرو ریخت. پس هر نظامی
تلاش دارد تا جلب رضایت مردم کند و قدرت خود را مشروع سازد. انتخابات در هر نظام
سیاسی هم می تواند ابزار مناسبی برای جلب رضایت عمومی باشد هم می تواندمیزان سنجش
و اندازه گیری کمی این رضایت باشد.
انتخابات یعنی مردم از آزادی انتخاب برخوردارند و
می توانند گزینش خود را ابراز بدارند.
یکی از آفتهای آزادی انتخابات دستکاری در ذهنیت
عمومی مردم و قالبی کردن آن یا خلق آگاهی کاذب است. ساده ترین نوع آن رفتار غیر
صادقانه نامزدهای انتخاباتی در پوسترهای تبلیغی است که به کمک فتوشاپ کچل را دارای
زلف بلند، اخمو را خندان،کوررابینا و زشت را زیبا جلوه می دهد. این رفتار غیر
صادقانه در ارائه زندگینامه و سوابق غیر واقعی نیز هست به اصطلاح موش را در پوست
شیر کردن است.
شیوه ی دیگر پنهانکاری سیاسی و غیر شفاف بودن
مواضع نامزد در مقابل رخدادهای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی است یا فرار کردن از
پاسخگویی در مقابل وظایفی که تاکنون بر عهده داشته است. زشت ترین شیوه، خرید رأی
به صورت نقد یا توزیع هدایا یا همان آراء چلوکبابی است. تهدید، ایجاد رعب و وحشت و
فرستادن پیغامهایی که حکایت از عزل و اخراج اشخاص و یا تحت فشار قرار دادن اعضای
خانواده دارد برای جهت دادن آراء به سمت نامزد خاص از ناجوانمردانه ترین شیوه
هاست. انسان مخترع و مبتکر از این نوع شیوه ها و ابزارها و روش ها فراوان می داند
ولی هستند کسانی که با صداقت و سلامت وارد رقابت انتخاباتی می شوند و مسوول
پذیرند. به فرموده رهبر انقلاب از نامزدهای دروغگو و وابستگان به ثروت و قدرت برهیز
کنید.
روزی مرداعرابی وبادیه نشین درمسجدالنبی (ص)ازروی نادانی درحضورپیامبرویارانش ادرارکرد.رفتارخلاف ادب آن مردواکنش شدیدجمعی ازاصحاب رابرانگیخت.درلسان روایات تعابیرمختلفی ازرفتار اصحاب گزارش شده است ازجمله آمده است:
الف- (صاح به الناس) برسراوفریادزدند.ب-(قام
علیه بعض الناس)عده ایئ برضداوقیام کردند.ج-(فاسرع الناس الیه) مردم به سوی اوهجوم
بردند.د-(فقال بعضهم مه مه )بعضی ازاصحاب گفتنداورا متوقف کنید،اورامتوقف
کنید.بعضی نیزدرتحلیل ماجراگفته اندکه جمعی ازاصحاب شمشیرهای خودراازغلاف بیرون کشیدند
وبه اصطلاح می خواستندبه روش شمشیردرمانی مسئله راحل کنند.البته ازسپیده دم تاریخ
اسلام تاامروز جریانات متطرف وتندرووافرادی بااخلاق خوارج منش بوده اندولی
باوجودرفتارزننده مرداعرابی بعید است درآن صحنه کسی دست به قبضه ی شمشیر برده باشد
ممکن است رفتار مرد اعرابی واکنش اصحاب را در حد توبیخ
زبانی یا تنبیه شدیدتری برانگیخته باشد، ولی مطمئناً در حدّ شمشیرکشی و اقدام برای
قتل فرد نبوده است. اما پیامبر (ص) که در مسجد حاضر بود رفتار دیگری داشت. ایشان
جلوی حرکت و واکنش اصحاب را گرفتند و فرمودند: او را واگذارید و یک دلو آب در محلی
که ادار کرده بپاشید. خداوند شما را امر کرده تا بر مردم آسان بگیرید و سختگیری
نکنید. این نمونه از رفتار پیامبر می تواند مصداق رحمه للعالمین وعمل به توصیه ی
خداوند در آیه " لوکنت فظا غلیظ القلب لانفضوا من حولک" اگر تو خشن و سنگدل باشی مردم از اطراف تو پراکنده می شدند باشد و
نشانه ایی ازاینکه اسلام دین سمحه و سهله است و فقه واحکام آن آسان است.
در گزارش دیگری از این واقعه روایت شده است که
پیامبر (ص) به طرف آن مرد رفت و فرمود: این خانه و مکان (مسجد) برای ذکر خدا و
نماز ساخته شده است و باید از آلودگی دور نگاه داشته شود و پاکیزه باشد. بعد یک
دلو آب خواست و روی آن محل پاشید. آن مرد اعرابی بعد از آنکه متوجه شد گفت: رسول
الله (ص) بلند شده نزد من آمد. پدر و مادرم فدای او شود و من را توبیخ زبانی و
جسمانی نکرد. این روش اقناعی و تربیتی حاکی ازآنست که هدف رسالت رشد انسانها است.
دین برای تکمیل اخلاق است وگرنه شمشیرکشی و حذف و تخریب و هیاهو از هر کسی بر می
آید.کارانبیااصلاح ،تربیت،رشدوبه فلاح رساندن انسانهااعم ازمذکرومونث است
.